Dutch - English Terwijl de rest van de wereld zich op de kerstkalkoen stortte, bevond Orange Black zich in de studio om het eerste nummer van hun derde album op te nemen. Tijdens de intense maanden die daarop volgden, werd er druk gependeld tussen de computer en de electronica thuis en de opnamestudio. Arne Van Petegem – die als Styrofoam platen uitbrengt op het Morr Music-label en er een recente tour als voorprogramma en interim-bandlid van The Notwist heeft opzitten – stak hierbij diverse handen toe. Het geheel werd in bijzonder goede banen geleid door Jan De Ryck – tevens vaste geluidsman van o.a. Mauro en Zap Mama. Ondertussen is de nieuwe plaat klaar. Ze klinkt gesofisticeerd en gelaagd, maar toch poppy. Er zitten sixties- en eightieselementen in, maar ze trekt ook de lijn van het debuutalbum “It’s Electric” (1997) en opvolger “Bright Lights” (1999) door. De typische SST/Lintfabriek-sound werd ietwat getemperd met electronica-klanken en catchy, maar verfijnde pop touches. De sound van “Morning Notes” zit ergens tussen de hypermoderne pop van The Notwist en Phoenix en de Americana van The Byrds en Neil Young. Af en toe horen we ook kruisingen van Coldplay met Supergrass, van Lambchop met Calexico of van The Undertones met Ride. “Morning Notes” is een plaat met twee gezichten. Aan de ene kant staan er een opvallend groot aantal rustige, haast ijle songs op, zoals “Golden Years” en “(We’ve lost) Gravity”. De rest van de cd bestaat uit midtempo groovy gitaartracks (“Dream Team” en “Sunspots”), die door de behoedzaam toegevoegde electronica een pak gesofisticeerder klinken dan ouder Orange Black-materiaal. Neem nu de eerste single “Rush”, met het paradoxale refrein “waste of time is a golden opportunity”. De single staat bol van catchy gestresste onthaasting: “can’t relax ‘cause you don’t know what to do” zou het credo kunnen zijn van iedereen die vandaag vitaal probeert te zijn. Dieter (zang, gitaar) speelde met de idee van onthaasting, maar was ondertussen wel 16 u per dag in de weer om de electronica zo perfect mogelijk in het groepsgeluid te integreren. Micha (drums) had mixed feelings bij de plastic kantjes van de tijdsgeest en herbronde zich verder in soul en funk. Freek (bas) bleef zijn eigen rustige zelf. Aldo (gitaar) combineerde de opnames van “Morning Notes” met full-time engagement in Millionaire en moest uiteindelijk een verscheurende keuze maken. Opvolger Mathias is meer laidback, en heeft een funk-background. Nico (keyboards) legde zijn gevoel eerder al in Starclub West en Parkland en brengt nu zijn verfijnd musicianship naar Orange Black. Orange Black plant diverse optredens in het binnen- en buitenland, zowel in het voorjaar als tijdens de rest van 2002. De band deelde eerder al het podium met Stereolab, dEUS, Pavement, Sebadoh en speelde ook op Pukkelpop (1998).